Prelegenci Konferencji Mocno Zielone Miasto

Włodzisław Barcikowski

barcikowski

Znawca i producent  bylin ze Szkółki Bylin Barcikowscy, którą prowadzi od 1985 roku; ekspert i rzeczoznawca NOT i SITO  w zakresie dachów zielonych

 

 

 

 
Stefan Daszewski

daszewski

Projektant ogrodów, autor programu Gardenphilia DESIGNER, od 20 lat zajmujący się oprogramowaniem do wizualizacji zieleni,  współzałożyciel Gardenphilia com.

 

 

 

 

 Prof. dr hab. Stanisław W. Gawroński

gawroński

Jest emerytowanym, a obecnie w części etatu nadal zatrudnionym, pracownikiem Wydziału Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu, SGGW. Całą swoją karierę naukową poświęcił badaniom reakcji roślin na stres, jakim jest podniesiony przez człowieka poziom chemizacji otoczeniu spowodowany zarówno stosowaniem pestycydów jak i zanieczyszczeniem środowiska, a także metalami ciężkimi jak i związkami organicznymi. W ostatnich latach skoncentrował się na zanieczyszczeniu powietrza, trudnego do oczyszczenia elementu środowiska naturalnego. Ponad 6 lat spędził zagranicą jako stażysta, a później visiting senior scientist.  W konkursach międzynarodowych uzyskał 4 granty badawcze. Uczestniczył w 5 unijnych projektach COST Action, a w 4 z nich reprezentował Polskę. Jest członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Fitotechnologii. W 2015 roku uhonorowany został Nagrodą Miltona Gordona przyznaną przez Międzynarodowe Towarzystwo Fitotechnologii (przyznawanej jednej osobie w roku) za osiągnięcia w obszarze fitotechnologii.  W 2016 roku zaproszony przez Uniwersytet w Kyoto, Japonia jako sciantific guest i bierze udział udział w projekcie Konsorcjum Uniwersytetów, którego celem jest przywróceniu do używalności gleb skażonych podczas katastrofy w Fukuszimie radioaktywnym cezem (137Cs).

 

Izabela Małachowska-Coqui - architekt krajobrazu

malachowska1

W 1993 r. ukończyła Architekturę Krajobrazu na SGGW w Warszawie. Najpierw praca w biurze architektury krajobrazu w Warszawie, a od 2002 r. jako partner w firmie COQUI MALACHOWSKA COQUI Städtebau Landschaftsarchitektur z siedzibą w Berlinie. Reprezentant Polski na I Międzynarodowym Biennale Architektury Krajobrazu w Barcelonie w 1998 r. Reprezentant Polski na IX Międzynarodowym Biennale Architektury w Wenecji w 2004 roku. W ramach pracy biura zajmuje się dziedziną projektowania terenów przestrzeni miejskiej zarówno w zakresie urbanistycznym, jak i realizacji projektów budowlanych.
Współautorka nagrodzonych projektów, takich jak Park Odkrywcy Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, Plaza der Encarnation w Sevilli, Plac Bankowy, ulica Senatorska, Plac Teatralny w Warszawie, a także wielu obiektów mieszkalnych. Od 2013 r. organizuje Warszawskie Rozmowy Architektoniczne – cykl polsko-niemieckich konferencji na aktualne tematy dotyczące interdyscyplinarnego podejścia w projektowaniu miasta.

 

Agnieszka Masłowska-Gądek

maslowska

Prawnik, doradca podatkowy, doświadczony trener szkoleń prawnych.
Absolwentka prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim, aplikacji radcowskiej w OIRP w Krakowie oraz studiów podyplomowych Zamówienia Publiczne na Wydziale Zarządzania AGH. W latach 2008-2014 pracownik samorządowy (prawnik w Wydziale Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta Krakowa). Od 2013 r. radca prawny, od 2016 r. doradca podatkowy; szkoleniami zajmuje się od 2012 r. – specjalizacja: prawo administracyjne, szeroko pojęte prawo ochrony środowiska, prawne uwarunkowania procesu inwestycyjno-budowlanego. Od 2014 r. prowadzi własną kancelarię radców prawnych w Krakowie – www.kancelariamaslowska.pl

.

dr inż. arch. krajobrazu Marek Piwowarski

piwowarski

Od 2016 r. piastuje stanowisko Dyrektora Zarządu Zieleni m.st. Warszawy. Wcześniej, począwszy od 2006 r. był Pełnomocnikiem Prezydenta m.st. Warszawy ds. Wisły. Przedtem jako adiunkt zaangażowany w pracę nauczyciela na kierunkach Architektura Krajobrazu i Gospodarka Przestrzenna na SGGW. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za ochronę i kształtowanie krajobrazu Polski. Lubi to co robi.

 

 

 

dr inż. Marzena Suchocka

suchockaArchitekt krajobrazu, wykładowca w Katedrze Architektury Krajobrazu SGGW. Jest Przewodniczącą sekcji Drzew Miejskich Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego. Prowadziła badania nad wpływem prac budowlanych na żywotność drzew i oceny długoterminowego wpływu uszkodzeń, prace dotyczące oceny statyki drzew miejskich, udział w opracowaniu polskiej metody wyceny wartości drzew pod kierunkiem prof. B. Szczepanowskiej, obecnie będącej podstawą merytoryczną zmian w Ustawie o Ochronie Przyrody. Uczestniczyła w licznych wizytach stażowych w zakresie oceny statyki drzew oraz zarządzania drzewostanem opartym na metodzie VTA (Visual Tree Assessment) w Turynie oraz wielu wyjazdach stypendialnych, stażowych, i studyjnych m.in. Bordeux, Hamburg, Kornwalia. Uczestniczyła w Europejskim programie badawczym mającym na celu badanie stresu drzew związanego z ekstremalnymi warunkami, członek Management Commitee Programu FP1106 FP COST Action STReESS - Studying Tree Responses to extreme Events: a SynthesiS.


Tomasz Uszyński

uszynskiW 2000 r. ukończył Architekturę Krajobrazu na SGGW w Warszawie. Posiada uprawnienia Inspektora Nadzoru Terenów Zieleni INTZ NOT/SITO nr 82/2001. W latach 1998-1999 odbył szkolenie z zakresu prac w koronach drzew metodami alpinistycznymi w Ośrodku Szkoleniowym Chirurgii Pielęgnacji i Wycinki Drzew mgr inż. Zbigniew Chachulskiego oraz Kurs II stopnia z zakresu pielęgnowania i ochrony drzew prowadzonego przez Polskie Towarzystwo Chirurgów Drzew NOT. Blisko dwadzieścia lat pracy w takich firmach jak AsmaBel, Activum, Biuro Ochrony Środowiska w Warszawie, Boot & Hortorus umożliwiły mu zdobycie niebagatelnego doświadczenia z zakresu projektowania i wykonywania terenów zieleni. W tym czasie, uczestniczył w realizacji licznych inwestycji zieleni przy obiektach sieci handlowych, zieleni drogowej, miejskiej oraz developerskiej. Hołduje zasadzie wiedzy praktycznej, ujętej celnie przez Arystotelesa w myśl: „Celem wiedzy teoretycznej jest prawda, a wiedzy praktycznej działanie”. Prywatnie miłośnik kuchni myśliwskiej, sportów walki, tańca, pieśni biesiadnej i nieustającego dobrego humoru.



DO GÓRY